From Armenia With Love
Armenië, gelegen tussen Turkije, Iran, Azerbeidzjan en Georgië, is de afgelopen decennia veelvuldig het toneel geweest van strijd en oorlogen. Vanwege deze conflicten, maar ook door de gedwongen deportaties tijdens en na de Eerste Wereldoorlog en grote migratiestromen, kan men inmiddels spreken over de Armeense diaspora. De tentoonstelling From Armenia with Love gaat in op het artistieke en culturele element van dit gegeven. Hoe verhouden drie kunstenaars van Armeense afkomst, die inmiddels allemaal buiten hun vaderland leven, zich tot hun wortels?
Eén van de gevolgen van de diaspora is een versterking van de culturele bewustwording en identiteit van hen die er deel van uitmaken: hoe gaan kunstenaars in den vreemde om met hun afkomst? Op welke manier verhouden zij zich - laverend tussen culturen van herkomst en aankomst - tot hun wortels? Zijn er in hun kunstwerken sporen van hun afkomst traceerbaar, of zijn die uitgewist door een vrijgevochten positie in de westerse kunstwereld? Deze vragen liggen ten grondslag aan de tentoonstelling From Armenia with Love, waarin drie kunstenaars van Armeense afkomst zijn vertegenwoordigd, die inmiddels in drie verschillende Europese landen wonen.
Armen Eloyan (Jerevan, 1966) woont en werkt in Zürich. In zijn schilderijen van vaak monumentale afmetingen verweeft hij persoonlijke en historische gebeurtenissen in een ironiserende stijl met elkaar. Onderdrukking, geweld en macht, waarmee hij als gevluchte Armeen dagelijks geconfronteerd is geweest, vormen het leidmotief van zijn schilderijen en tekeningen.
Mekhitar Garabedian werd in 1977 in Syrië geboren. Zijn grootouders waren daarheen gevlucht voor de Turkse genocide in Armenië. In de jaren tachtig vluchtte hij met zijn ouders uit het Libanese oorlogsgebied naar België. Geïnspireerd door de geschiedenis van zijn familie richt Garabedian zich in zijn werk op thema’s als migratie, geheugen, geschiedenis, identiteit en taal. Op indringende wijze weet hij zijn ‘non-positie’ als tweede- (en derde) generatiemigrant te vertalen in foto-installaties, video- en geluidswerken.
Karen Sargsyan (Jerevan, 1973) kwam in 1998 als vluchteling naar Nederland. Van 2006 tot 2008 werkte hij in één van de ateliers van de Rijksakademie in Amsterdam. In 2007 won hij de Thieme Art Award en zijn werk wordt getoond in musea en galeries in binnen- en buitenland. Met een fabelachtige materiaalbeheersing vervaardigt hij theatrale installaties van papier, bijna tableaux vivants, waarin de opgevoerde figuren zo tot leven lijken te kunnen worden gewekt.
Karen Sargsyan, Het Fiasco van Puaro, 2008, installatie, papier, klei, hout.
Karen Sargsyan, Het Fiasco van Puaro, 2008, installatie, papier, klei, hout.
Mekhitar Garabedian, Learning Piece: Be Patient, My Soul, 2005-2006, videoprojectie, DVD, 15.55 min.